Jill
Jill Persoonlijk 28 jun 2018

Is ‘alloparenting’ het antwoord voor alle (werkende) moeders?

In het boek ‘Secrets of a Maya Supermom: What Parenting Books Don’t Tell You’ zet Michaeleen Doucleff nauwgezet uiteen waarom Westerse moeders het ouderschap anders aanpakken dan moeders in de rest van de wereld. En hoe alloparenting alles zoveel makkelijker kan maken.

Thuisblijfmoeder

Begrijp ons niet verkeerd: voor de meeste vrouwen is het moederschap in Westerse democratieën een groot plezier. Het is alleen de manier waaróp ze dat doen dat het soms zo loodzwaar maakt. Dat komt vooral doordat Westerse mama’s er vaak alleen voor staan.

‘In onze cultuur bestaat de ideale gezinsstructuur nog steeds uit een thuisblijfmoeder die al haar aandacht aan de kinderen schenkt’, schrijft Michaeleen. ‘Zelfs als ze fulltime werkt voedt een moeder zodra ze thuis in haar eentje de kinderen op.’ Dat is niet de norm voor de rest van de wereld.

Die uitspraak vinden wij wel heel kort door de bocht, want alsmaar meer papa’s nemen hun verantwoordelijkheid waardoor het leven van mama er al veel beter uitziet. Maar Michaeleen wijst erop dat ‘een verlengd gezin kan bestaat uit familieleden, maar ook buren, goede vrienden of betaalde hulp.’

Alloparenting

Antropologen noemen die helpende handen ook wel alloparents. ‘Allo’ is Grieks voor ‘ander’ en verwijst dus naar de ‘ouders’ van het kind naast zijn biologische mama en papa. Hoe dat er vandaag de dag uitziet? Dat kunnen moeders zijn die elkaar even op het schoolplein ontmoeten zodat ze om beurten eventjes kunnen relaxen terwijl de anderen hun kinderen in het oog houden. Daarna gaan de mama’s gewoon weer naar huis met hun eigen kinderen.

In andere werelddelen worden ‘alloparents’ gezien als de sleutel om kinderen op te voeden. In Maya-gebieden in Mexico bijvoorbeeld lopen verschillende moeders voortdurend bij elkaar over de vloer. Wanneer een moeder een kind krijgt komen de andere moeders regelmatig zodat de nieuwbakken moeder tijd heeft om te douchen en te eten zonder dat ze zich over de baby zorgen moet maken. Tantes, moeders, oma’s en oudere kinderen steken de koppen bij elkaar om samen de kinderen groot te brengen, zonder dat ze iets in de plaats verwachten.

Controle loslaten

In de Westerse cultuur zijn die helpende handen naar de periferie van het ouderschap geduwd. Zelfs als je het geluk hebt om extra hulp te kunnen betalen, heerst er nog steeds een (onuitgesproken) veroordeling dat mama in het weekend een avondje uit gaat en de zorg van haar kinderen aan een ander overlaat. Terwijl de rest dus vrolijk aan alloparenting doet.

Hoe je het ook doet, we willen alleen maar zeggen: voel je niet schuldig als je wél aan alloparenting doet. Betaal zoveel je wil of zoek hulp in je eigen kring. Durf de controle los te laten en laat hen de last wat verlichten. Wees er ook vooral voor andere moeders zonder dat ze erom moeten vragen. Want het is waar wat ze zeggen: it takes a village.

Lees ook: Ouderschapsverlof in Zweden vs. ouderschapsverlof in België

We hebben nu ook een wekelijkse nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Reageer op artikel:
Is ‘alloparenting’ het antwoord voor alle (werkende) moeders?
Sluiten