Jutta Buytaert
Jutta Buytaert Columns 3 nov 2019

Sophie: Wie ben ik om me op te dringen voor een avondje met twee?

Famme-blogster Sophie gruwelt van het woord stiefmoeder en vindt zelfs plusmama niet echt een eretitel. Dan liever bonusmoeder. De bonus die ze bij de man van haar dromen kreeg heet Jasmine en is al tien.

Jasmine, heb je zin om met Tanti naar de film te gaan? Jasmine, wil je bij oma logeren? Jasmine, zullen papa en jij nog eens gezellig iets met twee doen? Jasmine, mama heeft woensdag een dagje vrijaf genomen zodat jullie samen kunnen gaan winkelen … Er is altijd wel iemand die een leuk momentje wil beleven met dat enige (klein)kind.

Van al die films, bergen snoep en nieuwe kleren zou Jasmine best een verwend kreng kunnen worden, maar dat is gelukkig niet het geval. Het mag hoogstens weleens een donut minder zijn, maar wie ben ik om de pret te bederven? En wie ben ik om zelf mee te staan drommen voor wat qualitytime met dat kind alleen?

Als er een ding is dat ik geleerd heb, is het rustig toekijken en genieten van de tijd die we samen hebben. Als plusmama heb je nu eenmaal niet veel te eisen. Ik vraag niks, ik dring me niet op, ik probeer haar niet te lokken met cinematickets of de belofte van een donut. Maar ik verlang af en toe heus wel naar een avond meisjestijd, zonder papa’s, oma’s of tante’s in de buurt.

Zo’n avondjes zijn zeldzaam, maar die drie keer per jaar dat haar papa toch plots weg moet en we ‘helaas’ met twee overblijven is het feest. Geen feest met popcorn of pizza, hoogstens met een warme chocomelk en stiekem wat langer opblijven. “Papa, moet je nog niet vertrekken?” klinkt het dan.

Lees ook: En daar was plots de eerste ‘ik hou van jou’
Lees ook: Hoe moeilijk kan dat zijn, een lief meisje in je leven verwelkomen

We hebben nu ook een wekelijkse nieuwsbrief!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Reageer op artikel:
Sophie: Wie ben ik om me op te dringen voor een avondje met twee?
Sluiten