Persoonlijk 9 sep 2018 Sophie

Sophie: “Ik besefte al op de tweede schooldag dat het schoolritme moordend is”

Famme-blogster Sophie gruwelt van het woord stiefmoeder en vindt zelfs plusmama niet echt een eretitel. Dan liever bonusmoeder. De bonus die ze bij de man van haar dromen kreeg heet Jasmine en is al tien.

Je zou bijna vergeten dat er na die schijnbaar eindeloze zomervakantie een goedgevulde boekentas en een nieuwe juf op al die kinderen wachten. Toen de eerste (nu ja, de derde) september zich veel sneller dan verwacht weer aandiende, vertrok Jasmine met goede moed naar het vijfde leerjaar. Terwijl ze kennismaakt met haar nieuwe klasgenoten proberen haar papa en ik orde te krijgen in weekmenu’s, bedtijden en buitenschoolse activiteiten.

Dat schoolritme is moordend, besefte ik al op de tweede schooldag. Als je fulltime werkt, min of meer gezond wil eten, meer dan vijf uur slaap per nacht wil en af en toe nog een half uurtje tijd wil maken voor elkaar, moet je je donders goed organiseren met een kind in huis.

Ons schoolritme in een notendop

De gemiddelde weekavond ziet er bij ons zo uit: thuiskomen, huiswerk maken en ondertussen in de potten roeren, eten en Jasmine er af en toe aan herinneren dat ze niet mag praten met een volle mond. Vervolgens: Jasmine naar haar hobby brengen (ik vraag me soms af of drie naschoolse activiteiten per week niet wat overdreven is), haar een uur later weer oppikken, tussendoor de hond even uitlaten en o, hadden haar papa en ik elkaar nu eigenlijk al fatsoenlijk begroet?

Respect voor alle mama’s en papa’s die dit dag in dag uit doen!

Wanneer Jasmine om negen uur in bed ligt, plof ik zelf doodmoe in de zetel. En Jasmine is dan nog oud genoeg om haar niet non stop in het oog te moeten houden. Ik wil maar zeggen: respect voor alle mama’s en papa’s met kleine kindertjes die niet binnen de week een burn-out krijgen van dat schoolritme.

De ochtenden zijn al even hectisch. In theorie mag ik om kwart over negen vertrekken om toch nog op tijd op het werk te komen, maar Jasmine moet om twintig over acht in de klas zijn en het toeval wil dat mijn werk op vijf minuutjes van haar school ligt. Dus fiets ik drie ochtenden per week met slaapogen en gevolgd door mijn lieve kuikentje om tien voor acht de wereld in. In ruil daarvoor krijg ik telkens weer die laaiend enthousiaste uitroep: ‘Joepie, Sophie brengt mij naar school!’ Worth it!

Hoe Sophie aan die leuke bonusdochter kwam lees je hier.

Reageer op artikel:
Sophie: “Ik besefte al op de tweede schooldag dat het schoolritme moordend is”
Sluiten