Jill
Jill Persoonlijk 4 mei 2019

Dana liep stage op een kraamafdeling in Afrika: “Niet iedere moeder was gelukkig bij de geboorte van haar kind”

Zondag is het Dag van de Vroedvrouw. In aanloop van die dag spraken wij met Dana (24) die momenteel geneeskunde studeert maar ook al een vrijwillige stage van 6 weken op een kraamafdeling in Benin, Afrika deed. Dat bracht ups, maar ook veel downs met zich mee.

Wat is je mooiste herinnering?

“Mijn mooiste herinnering was toen een vader enorm blij was na de geboorte van zijn kind. Dat was heel opvallend, want normaal zijn de vaders daar eerder neutraal. Hij niet, hij was supergelukkig.”

Wat was het moeilijkste moment?

“Er waren veel meer moeilijke momenten dan mooie, dat geef ik meteen toe. Het moeilijkste moment voor mij was toen er een vrouw was binnengekomen met vermoedelijk een gestorven kind in haar baarmoeder. Maar die vrouw had wel haar negen maanden zwangerschap doorlopen.

Op een bepaald moment had ze buikpijn gekregen, maar ze had dat genegeerd. Haar water was ondertussen thuis gebroken, maar ze had nog twee dagen gewacht om naar het ziekenhuis te gaan. Uiteindelijk is dat kindje dood geboren, wat echt enorm zonde was, want het was een mooi, gezond en dik kind. Baby’s die we daar niet veel gezien hebben.”

kraamafdeling in Afrika
credits: Dana

Merk je duidelijke verschillen tussen vroedvrouw zijn in België en vroedvrouw zijn in Benin?

“Het grootste verschil zit ‘m voor mij in het feit dat vroedvrouwen in Benin meer verantwoordelijkheid krijgen. Ze mogen bijvoorbeeld net als dokters bij ons medicatie voorschrijven. Vroedvrouwen runnen daar heel de afdeling omdat er vaak simpelweg geen gynaecoloog aanwezig is.

Daarnaast verloopt de communicatie veel moeilijker. Ik heb specifiek voor een Franstalige regio gekozen, maar er zijn daar ook veel mensen die geen Frans spreken of verstaan. Ik merkte vaak dat vrouwen niet hun hele medische verhaal deden wanneer ze bij ons binnenkwamen, gewoon omdat dat te moeilijk was. Als er dan toevallig een moeder op de kraamafdeling ligt die kan vertalen is dat mooi meegenomen.

Bovendien is er veel minder duidelijkheid over het verleden van de vrouwen en het feit dat ze geen Frans spreken maakt dat niet makkelijker. Zo heb ik eens in een dossier gelezen dat een vrouw ‘ongeveer 10 kinderen’ had.”

Werd jij als vroedvrouw met minder respect behandeld of juist meer?

“Ik heb nooit gynaecologie in België gedaan, maar ik denk dat je in Benin iets meer respect krijgt. Je wordt er bij veel zaken betrokken, waar je in België af en toe meer een bijstaander bent. In Benin heb je meer verantwoordelijkheid als vroedvrouw en dat brengt naar mijn mening ook iets meer respect met zich mee.”

kraamafdeling in Afrika
credits: Dana

Wie is er aanwezig bij de bevalling? Steunt de vader de moeder gaandeweg?

“De minimumbezetting bestaat uit minstens één vroedvrouw en één zorgkundige die ondersteunt. Wij werden zelf als stagiairs gezien. Soms kwam een tweede vroedvrouw helpen als ze merkten dat de bevalling niet zo vlot ging en heel af en toe kwam er een arts kijken, bijvoorbeeld bij een keizersnede.

Bij de bevalling zelf was nooit familie aanwezig, maar die wachtte wel buiten. Zodra het kindje ter wereld was gekomen is het hun taak om dat kindje in een doek van de familie te wikkelen om het zo welkom te heten bij de stam. De grootmoeder is vaak ook degene die de kleding van de baby aangeeft.

Als de vader in de buurt was lieten we hem ook steeds de baby even zien.”

Is er een bepaalde traditie na de geboorte?

“Er zijn veel verschillende etnieën in Benin, 38 geloof ik. Zij hebben allemaal hun eigen gewoontes. Zo is er een stam waarbij een druppeltje water op de lip van het baby’tje wordt gelegd om ‘m een vruchtbaar leven te wensen.

Bij andere etnieën brengen ze bij het kindje een soort van eyeliner aan boven en onder het oog. Op die manier wordt het kindje opgenomen tot die bepaalde etnie.

Dan zijn er ook nog mensen die erop aandringen het kind met een bepaalde zalf in te smeren.”

kraamafdeling in Afrika
credits: Dana

Wordt er iets van geschenk aan familie en vrienden gegeven, zoals bij ons de traditie is om doopsuiker te geven?

“Daar heb ik niets van gemerkt. Het ding is dat er ook regelmatig moeders zijn die niet blij zijn met hun kind. Dat kan ook heel confronterend zijn. Je weet niet in welke omstandigheden dat dat kind verwekt is noch of het gewenst is. Je hebt echte moederkloeken in Benin, maar ook regelmatig vrouwen die niet blij zijn wanneer ze een kind op de wereld zetten.”

Wat gebeurt er met de placenta na de bevalling?

“De placenta wordt aan de familie gegeven. Zij begraven die vervolgens. Dat is ook ergens een garantie dat de baby van die moeder komt.”

We hebben nu ook een wekelijkse nieuwsbrief!

Reageer op artikel:
Dana liep stage op een kraamafdeling in Afrika: “Niet iedere moeder was gelukkig bij de geboorte van haar kind”
Sluiten