EHBO #19: Gentle mom Ellen doet haar verhaal over postnatale depressie

Gastredactrice Mariska zoekt voor onze rubriek EHBO (Eerste Hulp bij Buitengewone Ontmoetingen) elke week naar mensen met een buitengewoon verhaal. Personen die anders ondernemen, anders leven of die bereid zijn om hun buitengewone levensverhaal met jullie te delen. Kortom, mensen die #buitengewoonanders zijn. Deze week praten we met Ellen van den Bouwhuysen, fotograaf en mede-auteur van het boek ‘The Gentle Mom’

Na de geboorte van haar eerste kindje belandde fotografe Ellen in een postnatale depressie. Ze kwam erachter dat daar nog steeds een torenhoog taboe op rust. Samen met vriendin Kirsten besloot ze daar een boek over te schrijven: The Gentle Mom.

Jullie boek ‘The Gentle Mom’ was (en is nog steeds) destijds baanbrekend. Kun je kort uitleggen hoe het boek tot stand is gekomen?

“Kirsten en ik hebben elk op onze eigen manier een dip doorgemaakt toen we voor de eerste keer mama werden. We vonden elkaar daarin en schrokken oprecht dat er toen nog een torenhoog taboe was rond postnatale depressie en mama’s die niet allemaal op die roze wolk zaten. Toen wij op een eerlijke, maar positieve manier met ons verhaal naar buiten kwamen, bleek de herkenbaarheid bij veel jonge ouders groot. Enkele jaren geleden was er weinig of niets te vinden over het prille ouderschap en hoe een kind krijgen je wereld op z’n kop kan zetten. Er zat nooit een plan achter the Gentle Mom, dat is heel organisch gegroeid. Toen de vraag kwam of we een boek wilden maken over onze ervaringen, hebben we niet getwijfeld. Een fantastische ervaring die best een grote impact heeft gehad. Lezingen en mooie ontmoetingen volgden. Een mooi verhaal dat altijd een deel van ons zal zijn.”

Als je even voelt dat je energie ver te zoeken is, wat doe je dan om jezelf weer op te laden?

“Ik ga nu op mijn rem gaan staan wanneer ik té moe word. Enkele avonden op rij vroeg in bed kruipen, een eindje gaan lopen ipv aan die strijk te beginnen en soms ook een sociale activiteit verschuiven of afzeggen. Eén keer per maand lassen we een pyjama-dag in. Dan blijven we thuis en laten de dag voorbij kruipen. Luieren, spelletjes spelen, als de zon schijnt gaan we in de tuin niksen, heerlijk. Seppe, mijn oudste zoontje, vraagt soms wanneer het weer eens pyjama-dag is, dus ik hoop dat de boodschap goed overkomt dat de boog niet altijd gespannen hoeft te staan.”

Wie of wat is voor jou de grootste inspiratiebron als fotografe?

“Uiteraard zijn er grote namen, fotografen, schrijvers, muzikanten waar ik graag naar kijk, die ik graag lees en naar luister. Maar ik kan echt geïnspireerd worden door ontmoetingen, fijne gesprekken, mensen die hun dromen najagen of simpelweg gelukkig zijn met de kleine dingen des levens. Reizen is zeker een heel belangrijke inspiratiebron in mijn leven. Dankzij mijn job heb ik al een mooi stuk van de wereld gezien (en er zijn nog zoveel plekken waar ik naartoe wil reizen). Door steden kuieren en rondkijken, helemaal stil worden in een weids natuurlandschap. Tijdens een lange autorit met goede muziek komen er vaak ideeën opborrelen die ik dan meteen noteer wanneer ik op m’, bestemming aankom. Mijn creatiefste momenten heb ik wanneer ik rustig ben en niet te veel aan m’n hoofd heb.”

Wat is de grootste misvatting die mensen hebben over een postnatale depressie?

“Dat het iets is dat snel weer passeert en waar je vooral niet te veel aandacht aan moet schenken, gewoon doordoen dus. Niets is minder waar. Het vraagt tijd, soms heel veel tijd en aanvaarding.”

Hoe heeft jullie boek bij kunnen dragen om het taboe rond postnatale depressie wat op te heffen, denk je?

“Ik hoop dat we, door onze ervaringen zonder filter te delen, herkenbaarheid hebben kunnen bieden. Het leven (als ouder) is niet alle dagen een feestje en dat is helemaal oké. Je bent geen slechte mama en papa door eerlijk te uiten dat het soms serieus moeilijk is, hoewel we allemaal onze kinderen zo graag zien. Dat is niet gelijk aan klagen en zagen, maar werkt net positief. Die lat mag best wat lager en mild zijn voor jezelf en elkaar is een teken van schoonheid en sterkte.”

Wat zou je moeders die in dezelfde situatie hebben gezeten als jij mee willen geven?

“Praat met mensen rond je en vraag (professionele) hulp. Aanvaard de situatie en zorg voor jezelf. Je bent goed genoeg en wat voor jou werkt is het best. Niet alles wat kan, moet.”

Wat is de meest bijzondere foto die je ooit hebt geschoten?

“Dat is een moeilijke. Zoveel mensen met verhalen hebben voor m’n lens gestaan, zoveel magische plekken heb ik mogen fotograferen, dus nu schieten er veel verschillende beelden door m’n hoofd. Eentje gaat al lang mee, een foto die ik maakte van weeskinderen in Zuid-Afrika. In 2006 reisde ik mee met de organisatie Clowns Without Borders. Die reis en wat ik toen gezien en gevoeld heb, heeft toen een diepe indruk op mij gemaakt als jonge fotografe.”

Benieuwd hoe Ellen haar freelance job combineert met 2 jonge kinderen? Je leest het op Buitengewoonanders.

We hebben nu ook een wekelijkse nieuwsbrief!

Reageer op artikel:
EHBO #19: Gentle mom Ellen doet haar verhaal over postnatale depressie
Sluiten