Column #6: “De epidurale die mijn vrouw kreeg was een schijnepidurale”

Famme-gastblogger Mathijs F Scheepers, acteur bij Skagen, werkt momenteel aan een monoloog getiteld ‘Sue me modderfokker’. Over een uit de hand gelopen burenruzie. En over zijn veel te vroeg geboren zoontje, met naast hem een stille vader die in zichzelf lijkt te verdwijnen en een moeder die niet weet wat ze verkeerd heeft gedaan.

Tot aan de première van ‘Sue me modderfokker’ op 21 september lees je hier elke week alvast een stukje van dit hartverscheurende relaas. Vandaag de zesde en laatste aflevering van de gastblog van Mathijs.

The African Way

Epidurale! Hoe zalig is dat. Wij hebben zelfs een filmpke gemaakt met mijn vrouw die doet alsof ze keiharde weeën heeft. Tijdens die epidurale zaligheid. Heel grappig.

Dat is trouwens het enige bevallingsonderdeel waar ik over kan meespreken. Want ik heb dat zelf ook ooit gehad, epidurale. Ja. Echt waar. Geweldig. Ik ben toen wel in het zak gezet door die verpleegsters. Heb ik achteraf van andere verpleegsters gehoord. Want die verpleegsters die zeiden dat ze voor de operatie toch wat lichaamshaar moesten verwijderen, omwille van de hygiëne. Nu moest ik hier, ge kunt dat litteken nog zien aan de zijkant van mijn dijbeen, een gestolde bloedplaat laten weghalen. Hier! Dat is dus heel ver verwijderd van de schaamstreek. En dan hebben die verpleegsters met twee, de helft van mijn schaamhaar verwijdert. Heel tof nadien op de voetbal.

Maar de epidurale die mijn vrouw kreeg was een schijnepidurale. Dat bestaat ook. Dat wisten we niet.

Dus die gynaecoloog die komt checken …

“Auw!”

“U heeft toch een epidurale?”

“Ja.”

“Tja, blijkbaar werkt die niet. Maar goed, u heeft volledige opening dus dan gaan we het hier moeten doen want de bevallingsruimte zit helemaal vol.”

“Hier?”

“Ja, geen probleem, we leggen er wel iets onder, ik heb dat in Afrika nog gedaan. Als u uw benen zelf wilt vastpakken en stevig achteruit trekken … “

“Jaaaa?”

“En uw mond sluiten als ge perst, anders gaat het niet lukken.”

“Mmmm…”

En zo is Achiel dan geboren. In een gewoon bed. The African way. Hij mocht zelfs even bij zijn mama liggen. Ze hadden op voorhand gezegd dat, als hij niet vanzelf zou beginnen huilen, dan zou hij direct worden afgevoerd. Maar dat deed hij gelukkig wel en pas na één minuut werd Achiel dan afgevoerd in een gigantisch spaceding waar hij helemaal in verdween.

Mathijs Scheepers column

Hoe het verhaal afloopt? Dat en de verhalen over de hond van Hitler en een revolver in het verkeerde kastje kun je Mathijs zélf horen vertellen op 21 september 2018 in CC Strombeek. Daarna gaat de voorstelling op tournee door Vlaanderen. Alle info op www.skagen.be.

Reageer op artikel:
Column #6: “De epidurale die mijn vrouw kreeg was een schijnepidurale”
Sluiten