Lai-Wah Chong
Lai-Wah Chong Opvoeden 28 mei 2018

Wat we kunnen leren uit de opvoeding in andere landen

Uiteindelijk is opvoeden iets wat je moet doen op een manier die goed voelt voor jou, zonder je iets aan te trekken van alle tegenstrijdige adviezen die je online kan vinden. Maar dat betekent natuurlijk niet dat we de kunst niet een beetje mogen afkijken bij de opvoeding in andere landen.

Mei-Ling Hopgood schreef daar zelfs een boek over: ‘How Eskimos Keep Their Babies Warm: And Other Adventures in Parenting‘. Ze keek daarvoor naar opvoedgewoontes in verschillende culturen – en daar kunnen we zeker wat inspiratie uit halen.

Opa’s en oma’s in China

Wil je dat je ouders een grote rol spelen in de opvoeding van je kind? Neem een voorbeeld aan China, waar grootouders vaak zelfs bij hun (klein)kinderen in huis wonen. Krijgen je kinderen meteen wat wijze levenslessen mee. Hoewel jij misschien af en toe op je tanden zal moeten bijten, omdat ze zich sóms iets te veel bemoeien.

Opvoeding uit andere landen en wat kunnen we ervan leren?

Positiviteit in Denemarken

Ooit gehoord van The Danish way of parenting? Dat boek focust zich onder andere op empathie, samenzijn, veel (buiten)spelen, authenticiteit én anders naar dingen kijken. Denen leren hun kinderen om altijd het positieve van dingen in te zien. En dat werpt zijn vruchten af: kinderen gaan dan namelijk ook positiever naar zichzelf kijken.

LEES OOK: Dingen die je beter niet doet als je een mentaal sterk kind wil opvoeden

Zindelijkheid in Vietnam

Bij ons worden kinderen meestal overdag zindelijk tussen de 2 en 3 jaar oud – en dan moet je na de nacht nog steeds die vieze pamper verschonen (met liefde, maar toch …). In Vietnam bewijzen ze dat je al vroeger aan de zindelijkheidstraining kunt beginnen, vlak na de geboorte zelfs!

Ze gebruiken daar ook een fluitgeluidje dat kinderen na een tijdje associëren met plassen. Een kind dat op negen maanden al zindelijk is, is in Vietnam geen uitzondering.

Eten in Frankrijk

Als je ene kind om half 6 bij de scouts moet zijn en zijn broertje bij een vriendje speelt tot zes uur, lukt gezellig samen eten niet. Zijn ze wel allemaal thuis? Dan gebeurt het vast al eens dat jullie voor de tv eten. Niets mis mee, maar het zorgt er wel voor dat jullie niet écht samen eten.

In Frankrijk doen ze dat anders. Daar zitten ook de kinderen uren aan tafel en dat helpt bij een groter samenhorigheidsgevoel.

Opvoeding uit andere landen en wat kunnen we ervan leren?

Broers en zussen helpen opvoeden in Polynesië

Tijdens je jeugd heb je vast een mentaal lijstje gemaakt van wat jij als ouder vooral níét gaat doen, omdat jouw ouders dat juist wel doen en jij je daar enorm aan stoort. Nee, jij zou geen mama worden die voortdurend aandringt om nog een sjaal bij aan te doen. Maar van dat mentale lijstje schiet na tientallen jaren vaak niet veel meer over.

Oudere kinderen kunnen zich doorgaans veel beter in hun broertjes en zusjes verplaatsen. Daarom zijn zij een essentieel onderdeel van de opvoeding in Polynesië.

Vaders in Midden-Afrika

Onze samenleving wordt dan wel steeds geëmancipeerder, onbewust volgen we toch nog vaak een vaste rolverdeling. Mama haalt de kinderen van school op, papa gaat boodschappen met doen.

De rollen kunnen al eens omgekeerd zijn, maar dan ben je de uitzondering die de regel bevestigt. Dat is niet het geval bij de Aka-stam in Afrika, waar de rollen van ouders superflexibel zijn. Een betere manier om je kind geëmancipeerd op te voeden is er niet.

Reageer op artikel:
Wat we kunnen leren uit de opvoeding in andere landen
Sluiten