Waarom de woede van een kind anders is dan die van een volwassene

Kids

Woede is nooit fijn, niet voor kinderen noch voor volwassenen. Toch is er een verschil tussen de woede van een kind en die van een volwassene. 

Wat is woede?

Als je je bedreigd voelt of je hebt het gevoel dat er een (sociale) grens overschreden is, kan je lichaam met woede reageren. Die fysiologische opwinding gaat gepaard met een versnelde hartslag en een hoge bloeddruk, legt Dr. Raymond DiGiuseppe uit, de initiatiefnemer van het Anger Research Project.

Woede van een kind

Kinderen ervaren boosheid op een andere manier dan volwassenen. De belangrijkste oorzaak hiervoor is dat zij – in tegenstelling tot bijvoorbeeld mama en papa – niet precies kunnen duiden wat de oorzaak van hun woede is. Het gevoel overvalt hen, omdat het een automatische reactie is van hun lichaam.

Een kind ziet de oneerlijkheid van een situatie wel, bijvoorbeeld wanneer het een kleiner stuk cake krijgt dan zijn of haar broer, maar legt het verband tussen die woede en de oorzaak nog niet. Op die manier is kinderwoede best onschuldig, omdat een kind zelf niet goed beseft wat hem overkomt.

Geen wraak

Bovenop dat onvermogen om precies te duiden waarom hij boos is, komt ook nog dat een kind nog niet echt uitvoerende functies ontwikkeld heeft. Een kind kan al wel dingen onthouden, heeft inzicht in tijd en kan dus in beperkte maten plannen, maar wraak nemen of actie ondernemen is nog een stap te ver – althans niet op een manier die iets zal opleveren.

De woede neemt het over, waardoor een kind weliswaar impulsief zal reageren, maar een doordachte wraakactie behoort nog niet tot de opties. Wanneer een kind leert dat andere mensen ook gedachten hebben en zo het perspectief van iemand anders leert begrijpen, zal het niet lang duren voordat hij ook zijn eigen gevoelens beter analyseert. De volgende stap is dan zelfcontrole wanneer hij boos is omdat hij geen sapje krijgt van papa.

Het verschil tussen de woede van een kind en die van een volwassene zit ‘m dus niet in een andere reactie van het lichaam, maar wel in hoe je beetje bij beetje leert hoe je met die reactie kunt omgaan.

Lees ook: Waarom je je kind niet zou moeten ‘dwingen’ iemand een kus of knuffel te geven